logotype

Τα Ανακατωμένα

Οὐδέποτε ἐκπίπτει

Πού είσαι; Ο μπαμπάς. Επιπλοκές. Είναι στην εντατική. Πήγαινε καλύτερα κι ήρθα σπίτι. Είμαι μόνος. Ναι, σε περιμένω. Κι εγώ σ' αγαπώ.

Ευχαριστώ που είσαι εδώ. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα.

Το μόνο που θέλω είναι η αγκαλιά σου.

Νύχτωσε. Πόσο αργά περνάνε οι ώρες. Ευτυχώς είσαι εδώ.

Το τηλέφωνο! Θεέ μου... Ορίστε! Γαμώτο. Και τώρα; Καλά. Πάρε με αν γίνει κάτι... Ο μπαμπάς. Εσωτερική αιμορραγία. Κάνουν ό,τι μπορούν.

Τι ώρα είναι; Πήγε τόσο; Ωραία. Ο μπαγάσας αντιστέκεται. Έλα πάλι στην αγκαλιά μου. Ο μπαμπάς παλεύει με τον θάνατο.

Λατρεύω να σε φιλάω. Θέλω να σου κάνω έρωτα. Μπορείς. Δεν είναι ντροπή. Σ' αγαπώ πολύ.

Ξημέρωσε; Τι νύχτα κι αυτή. Ευτυχώς ήσουν εδώ. Πρέπει να πας στη δουλειά; Ναι, καλά θα είμαι. Να προσέχεις. Θα σε δω σε λίγες ώρες.

Ας τα λέμε καλά. Ήρθε κι η μαμά για λίγο. Ε, κάτι θα φάω. Μου λείπεις. Εγώ να δεις.

Που είσαι; Πρέπει να φύγεις. Πήραν τηλέφωνο... Είπαν να πάμε εκεί. Η μαμά λέει να έρθεις κι εσύ. Δεν ξέρω. Καλά, τα λέμε.

Ήρθες! Ευτυχώς. Σ' αγαπώ όσο τίποτα. Περιμένουμε τον γιατρό. Θέλει να μας μιλήσει.

Πέθανε! Ο μπαμπάς πέθανε! Δεν το πιστεύω. Πάει ο μπαμπάς. Πάει. Τι θα κάνει η μαμά; Θεέ μου, τι θα κάνουμε. Μπαμπά…

Δε χρειάζεται. Μια χαρά είναι τα ρούχα σου. Καλά… Θα έρθω μαζί σου να σε βάλω στο ταξί.  Να προσέχεις. Κι εγώ, πολύ.

Γιατί σκέπασαν τους καθρέφτες; Ήρθε πολύς κόσμος. Είδες πόσες ιστορίες τους είπα; Ακόμη γελάνε. Τι να θέλω... Αρκεί που είμαστε μαζί. Σε λίγο θα έρθουν...

Ήρθαν. Θα τον ανεβάσουν. Η μαμά! Πάω στη μαμά. Τους ακούω στις σκάλες. Έρχεται. Ήρθε. Δύναμη, μαμά. Δύναμη. Μπαμπά! Μπαμπά! Μαμά...

Συγγνώμη που το περνάς  αυτό. Είσαι ευαίσθητη. Σε βλάπτω, εσένα που αγαπώ τόσο πολύ. Ξέρω ότι είσαι χάλια. Τον αγαπούσες πολύ. Συγγνώμη που το ζεις αυτό.

Τι σωληνάκια είναι αυτά; Πάει ο μπαμπάς. Πάει. Όχι, θέλω να είμαι εδώ. Πρέπει. Η μαμά... Δε θέλω να κοιμηθώ. Καλά… Πάμε για λίγο στο σπίτι της. Δε θα κοιμηθώ. Απλώς να ξαπλώσουμε μαζί.

Ναι, σηκώνομαι. Θεέ μου. Ο μπαμπάς. Δεν το πιστεύω. Μπαμπά…

Ευχαριστώ που είσαι εδώ. Πόσο σ' αγαπούσε ο μπαμπάς. Τι χαρτί είναι αυτό; Το όνομα του μπαμπά! Γιατί, μπαμπά. Γιατί;

Ήρθε η ώρα. Δεν θα τον ξαναδώ. Αυτό ήταν. Η μαμά θα αντέξει; Κι αν πάθει κάτι η μαμά;

Σ’ ΑΓΑΠΑΩ, ΜΠΑΜΠΑ! ΑΘΑΝΑΤΟΣ, ΜΠΑΜΠΑ! ΑΘΑΝΑΤΟΣ! Σ’ ΑΓΑΠΑΩ ΜΠΑΜΠΑ!

Γιατί δε μπορείς να κοιμηθείς εδώ. Σε χρειάζομαι. Καλά… Θα σε πάω μέχρι τη γωνία. Να προσέχεις. Κι εγώ, πολύ.

Είναι ωραία εδώ. Δε με κουράζει η διαδρομή. Ξέρεις πόσο θέλω να είμαστε μαζί.

Μόνο εδώ θέλω να είμαι. Στο έχω πει. Σ’ αγαπώ πιο πολύ κι απ’ τη... Η αλήθεια δεν είναι ντροπή.

Μου αρέσει εδώ. Όχι, δε θέλω κάτι. Φτάνει να είμαι μαζί σου. Τίποτα άλλο δε με νοιάζει. Σε λατρεύω.

Καλά είμαι. Δε θέλω να κάνουμε κάτι. Ναι, διάβασε. Σ' αγαπώ πολύ.

Γιατί να βαρεθώ;  Αγαπώ το δωμάτιό σου. Είναι δικό σου! Έλα εδώ.

Τι εννοείς θέλεις χρόνο; Τι λες, γαμώ την Παναγία μου! Εμείς θα είμαστε για πάντα μαζί. Είσαι η *** μου. Όλοι θέλουν να βρουν την *** τους. Πώς να ηρεμήσω;

Σύνελθε ρε! Θεέ μου, γδέρνω το πρόσωπό μου... Δεν πας καλά! Κανείς δε θα σε αγαπήσει όσο εγώ. Ο μπαμπάς πέθαινε κι εγώ σου έκανα έρωτα. Καταλαβαίνεις;

Τι είναι αυτά που λες, γαμώ τον Χριστό μου. Ναι, τραβάω τα μαλλιά μου! Εσύ με κάνεις και φωνάζω! Αν φύγεις, δε θα με ξαναδείς.



Ενθύμηση.

Εκριζωμένος βόστρυχος
ματαιωμένων
στολίδι σπάνιο
τραχείας πλέγμα
κόσμημα αιχμηρό
παραχωμένη πόρπη
επιστήθια.

Ρήμαγμα εθελούσιο
αείρροη λάβα
βέρα εσώψυχη
ύμνος τρανός
κατανικημένος στη μάχη
νικητής του πολέμου
ρακένδυτος.

Κι ο χρόνος
φακός.

Μεγεθύνει.

 


Γαλάτεια Βασιλειάδου, 2018